Geometryczna poprawność ulic

Listopad 12th, 2016

Rysem najbardziej charakterystycznym planów jest geometryczna poprawność ulic i dążność do naśladowania pewnych założeń barokowych lub francuskich z wieku XVIII. A więc prostolinijność ulic na większych odcinkach, zakładanie placów gwiaździstych, ośmiokątnych, półkolistych itp. stanowi stały balast tych planów. Naiwność i powierzchowność tych założeń idzie tak daleko, Że naśladując prawidłowość geometryczną w planie, autorowie nie zadają sobie najmniejszego trudu dla przemyślenia i określenia ich przekrojów i fasad. Toteż zabudowa tych założeń rysunkowych, pomyślanych wyłącznie jako twory dwuwymiarowe, prowadzi nieraz do wyników w każdym razie przypadkowych, a w całości wyglądu ulicy lub placu często wręcz karykaturalnych. Zarządy miast, tworzone prawie wyłącznie lub w znacznej większości z przedstawicieli prywatnej własności miejskiej, nie wnikają najzupełniej w następstwa tak społeczne, jak i konstrukcyjne i formalne tego rodzaju systemu zabudowy miasta. Nieszczęsna potrzeba pewnej fałszywej pozy reprezentacyjnej działa w innym kierunku: kładzie sie nacisk na wygląd poszczególnych, indywidualnie pod względem architektury rozwiązywanych fasad, oraz na wygląd samej ulicy, o ile wchodzi w gre dzielnica warstw zamożniejszych. W tym kierunku niektóre miasta dochodzą do sytuacji wręcz paradoksalnej: urządza się w nich luksusowe ulice o stosunkowo znacznych szerokościach, bogato wyposażone pod względem technicznym, wznosi się przy nich fasady ze szlachetnych materiałów z mnóstwem kosztownych szczegółów architektonicznych i ornamentów, a poza nimi gnieżdżą się setki i tysiące mieszkańców pozbawionych najzupełniej należnej im przestrzeni, Światła, słońca i powietrza. Wadliwy ten system budowy razi w szczególności w miastach bogatych, gdzie istnieją liczne urządzenia techniczne dla możliwie wszechstronnego wyposażenia ulicy. Doskonałe bruki na jezdni i n a chodnikach, Świetne oświetlenie elektryczne, bogate skwery, kwietniki i trawniki wzdłuż chodników, udoskonalone Środki komunikacji w postaci tramwajów elektrycznych i autobusów idą w parze z coraz gorszymi warunkami mieszkaniowymi. [podobne: meble drewniane, szamba betonowe, producent basenów ]

Zadani techniczne, społeczne, gospodarcze i architektoniczne w budowie miasta współczesnego

Listopad 12th, 2016

Charakterystyczne rozwiązania fragmentów i nowo zakładanych dzielnic miast na przełomie wieku XIX i XX wskazują na typowe metody zupełnie powierzchownego traktowania potęgujących się zadań technicznych, społecznych, gospodarczych i architektonicznych w budowie miasta współczesnego. Prowadzą one bezpośrednio do ustalenia pewnych zupełnie jasno określonych punktów programu budowy nowoczesnej. Dom mieszkalny, działka budowlana, blok i ogród. Dalszy rozwój dużych i wielkich miast odbywa się dwiema charakterystycznymi drogami. Pierwszą jest zagęszczanie zabudowy dzielnic już istniejących przy coraz większym zabudowaniu powierzchni działki i powiększaniu ilości kondygnacji. Przy tym coraz częściej są eksploatowane kondygnacje dawniej nie użytkowane dla celów mieszkaniowych, tj. poddasza i w szczególności piwnice, Jednocześnie wzrasta przeludnienie poszczególnych mieszkań i izb mieszkalnych. Ilość osób przypadających na jedną izbę spotyka się w bardzo znacznym odsetku domów wielkomiejskich. Drugą drogą jest zabudowywanie domami koszarowymi wielopiętrowymi nowych terenów układających się pierścieniowo dokoła dzielnic śródmiejskich. Domy te zawierają przeważnie 6—7 kondygnacji, mieszczą po kilkadziesiąt, a niekiedy nawet po paręset drobnych mieszkań. Zaludnienie takiego domu dochodzi nieraz do tysiąca osób. Plany nowo powstających dzielnic są zazwyczaj bardzo wadliwe. Załączone przykłady fragmentów miast polskich i obcych noszą wspólne cechy niedojrzalości tak pod względem konstrukcji, jak i formy urbanistycznej. Nieodpowiedni dobór terenu pod względem jego warunków przyrodzonych, wadliwe połączenia komunikacyjne z głównymi ośrodkami miasta, brak zróżniczkowania w sieci ulic na arterie komunikacyjne i ulice mieszkaniowe stanowią stałą cechę ujemna tych planów. Podział poszczególnych bloków, ograniczonych kilkoma ulicami, na działki budowlane, stanowi największą ich wadę łącznie z ustawami i przepisami dopuszczającymi najbardziej wadliwą i bezmyślną zabudowę. Ogromny procent zabudowania powierzchni działki, wysoka liczba kondygnacji, ksztaltowanie jednego lub kilku kolejnych dziedzińców obudowanych ze wszystkich stron, tworzą od razu z nowo zabudowanej dzielnicy jak najgorsze fragmenty miasta współczesnego. [podobne: silikon uszczelki, Ogrzewanie podłogowe, fronty foliowe ]

Copyrigth 2012 Biuro detektywistyczne oraz jego usługi detektywistyczne w miescie poznań