Posts Tagged ‘agencja detektywistyczna’

Most Calle Gallina

6 października 2016

Na wprost głównego portalu kościoła biegnie poprzez most Calle Gallina uliczka ku zachodowi, będąca w tym kierunku jedną z ważniejszych arterii komunikacyjnych. Równolegle do i kościół św. Jana i Pawła. frontu kościoła przepływa kanał. Z lewej strony kościoła wznosi się fasada szkoły Św Marka, ze strony południowej, od kanału, równolegle do nawy kościoła biegnie długi szereg kamieniczek, poprzerywany kilkoma wąskimi ulicami. Prowadzą one w kierunku południowym i południowo-zachodnim do głównej dzielnicy miasta, do placu św. Marka, Tak wiec miedzy frontem kościoła a kanałem i wzdłuż południowego boku kościoła i wspomnianymi kamieniczkami tworzy się przestrzeń wolna, szerokości około trzydziestu metrów. Ustawienie pomnika na tym typowo gotyckim tle zmienia jego charakter całkowicie i z wolnej przestrzeni, przed fasadą główną świątyni, tworzy plac o bardzo wyraźnym układzie. Panują w nim trzy kierunki komunikacji, prowadzące wszystkie do głównego portalu: pierwszy — od zachodu przez Calle Gallina, drugi — od południa przez Calle Verocchio, i trzeci — skośny  od przystani na kanale również do portalu. Dwa pierwsze są przeznaczone dla pieszych rzesz wiernych, zbierających sie przed wejściem do kościoła lub gawędzących i powoli rozchodzących sie po nabożeństwie. Sposób zabrukowania, świadczący o subtelnym ujęciu kompozycyjnym całości, podkreśla te kierunku tworząc chodniki z białych płyt od mostu i od przystani do portalu kościoła, Trzeci kierunek ku Calle Verocchio, zaakcentowany, ale i przerwany jednocześnie bryłą pomnika nie znajduje oczywiście odpowiednika w deseniu zabrukowania. Tak wiec analizując układ komunikacyjny placu spostrzegamy dobrze przemyślane i dogodnie zbiegające się linie ruchu pieszego. Jakąż rolę odgrywa bryła pomnika? Stojąc na granicy dwóch wolnych przestrzeni, oddziela je wyraźnie i podnosi do wartości placu przestrzeń  wolną przed frontem kościoła. Plac ten otrzymuje przez nią zdecydowane zamknięcie i zakończenie kompozycyjne. Dominuje w nim olbrzymie] wysokości ceglana ściana Świątyni z ciemną plamą portalu pośrodku. Widoczna z dala przez Calle Gallina, objęta wzrokiem w całej okazałości z mostu, wznoszącego sie o dwa i pól metra ponad poziom placu, jest ona osia kompozycji. Z lewej jej strony, o polowe od niej niższa, wznosi sie fasada Szkoły św. Marka — doskonałe renesansowe dzieło Lombarda — i zamyka plac ze strony północnej. Stronę zachodnią tworzy kanał z szeregiem dornów po jego przeciwległej stronie. Wznoszący się ku górze most na wprost portalu kościoła i omówiona wyżej przystań, zbiegająca kilkoma stopniami do zwierciadła wody, tworzą otwarte dla ruchu punkty wejścia na plac. W stronie południowej widzimy szereg jedno i dwupiętrowych kamieniczek mieszczańskich. I tu wyrasta na pierwszym planie Śmiało wyniesiony ku górze, potężny posąg konny dłuta mistrza florenckiego Andrea del Verrocchio. Zakreśla on mocno kształt placu przed kościołem i zamyka pozostałości dawnego cmentarza kościelnego na południe od nawy położonego, a dawniej zabudowanego kilkoma kaplicami. Wybór sytuacji pomnika stoi tu w najściślejszym związku z kompozycją rzeźbiarską.

Padwa

6 października 2016

Plac boczny wiąże się z miastem przez Via Sanť Antonio. W dawnym okresie rozwoju miasta całość bazyliki i otaczającego ją placu leżała przy linii murów. Ulica Via Sanť Antonio, a w większym jeszcze stopniu Via Capelli, były arteriami komunikacyjnymi, prowadzącymi od średniowiecznego śródmieścia do bazyliki. Na dawnych placach gotyckich widzieliśmy zdroje i studnie dla użyteczności publicznej umieszczone na placach śródmiejskich i rynkach. Nieraz bardzo okazałe i bogate wyrastają one skromnie z murów ratusza lub innej większej bryły architektonicznej. Ukazują się na tle murów i rzadko kiedy ich sylwety, z wyjątkowych tylko punktów widziane, wyrosną ponad dachy otaczających je kamienic. Sytuowanie studni lub świętej figury nie na środku placu nie jest wynikiem technicznych poglądów budowniczych gotyckich. Orientowali się oni co prawda doskonale w potrzebach komunikacji swego miasta; czynili to ze znacznie większą rozwagą i zrozumieniem sprawy, niż to się nieraz dzieje w dobie obecnej. Nic nie stało na przeszkodzie, aby zdobiącą plac bryłę plastyczną ustawić na jego Środku, na jakiejś osi ratusza, czy sukiennic, czy innego wybitniejszego gmachu. Punktami wyjścia i wejścia na plac były prawie wyłącznie narożniki, w przeciwieństwie do placu barokowego i naśladowanego po nim geometrycznego placu współczesnego. A wiec nie w warunkach technicznych należy szukać wyjaśnienia kompozycji placu gotyckiego. Przeciwnie, było to zagadnienie natury czysto artystycznej; rzeźbiarz gotycki nie ośmielał się i nie chciał oddzielić swego dzieła od wielkiej, macierzystej bryły architektonicznej. Setki figur świetnie komponowanych i rzeźbionych ozdobi u schyłku Gotyku fasady świątyń. Wenecja pomnik Colleoniego. Kościół Św.św. Jana i Pawła, wielka dominikańska, gotycka bazylika jest obok katedry św. Marka, najdostojniejszą świątynia Wenecji. Podobnie jak nasze kościoły gotyckie w miastach wznoszone, otoczona niewielkim cmentarzem kościelnym, dokoła którego coraz ściślej wyrastają domy mieszczańskie, Zbudowany w połowie w. XIV, kościół ten, będący miejscem wiecznego spoczynku Dożów, przyciąga kil sobie w następnym stuleciu coraz bardziej uwagę najlepszych mistrzów architektury i rzeźby. Sciany jego wypełniają się wewnątrz wybitnymi pomnikami, a w r. 1497 równie i na zewnatrz kościoła powstanie jedna z najdoskonalszych rzeźb sztuki renesansowej. Znakomity i zasłużony dla Republiki kondotier, Colleoni, zapisuje znaczny swój majątek rodzinnemu miastu stawiając za warunek wzniesienie okazalego pomnika. Fakt ten na pozór mało wiążący sie z zagadnieniami budowy miasta, prowadzi, podobnie jak i w Padwie, -do znacznej ewolucji w pojęciu placu i pomnika.