Posts Tagged ‘deska elewacyjna’

Zabudowa Łodzi

11 listopada 2018

Mieszkania w Łodzi mieszczą się częściowo w niehigienicznych ruderach lub w zaniedbanych wielopiętrowych domach koszarowych, z kilkoma oficynami, zgrupowanymi dokoła zacieśnionych podwórek — bez światła, powietrza, wody i kanalizacji. Tak więc z jednej strony widzimy najzupełniejszą degenerację komórki urbanistycznej, jaką jest mieszkanie i dom, z drugiej zaś — w równym stopniu posuniętą degenerację całego organizmu miasta, w którym jedynym jeszcze racjonalnym szczątkiem jest fragment planu z czasów Królestwa Kongresowego, z ulicą Piotrkowską jako podstawową linią komunikacyjną. Pobieżny rzut oka na jakąkolwiek inną dziedzinę ustroju miejskiego potwierdza lub nawet pogarsza spostrzeżenia dotychczasowe. Miasto nie posiada wcale arterii komunikacyjnych kształtowanych racjonalnie. Nie posiada szpitali i szkół; w roku 1913 około 50.000 (!) dzieci w wieku szkolnym nie pobiera wcale nauki i nie ma żadnej opieki. (więcej…)

Zagadnienia komunikacyjne

10 listopada 2018

Dość jednostronne ujęcie zagadnień komunikacyjnych wyłącznie na terenach miejskich, zamkniętych nowym pasem fortyfikacyj z r. 1841, oraz dawniej już projektowane i częściowo urzeczywistnione przebicia arteryj, stały się podstawą wielkiego projektu Haussmannowskiego. Współdziała tu również czynnik militarny w dość swoistym ujęciu. Inicjatorom i twórcom projektu chodzi mianowicie o możność militarnego panowania nad miastem, a w szczególności nad gęsto zaludnionymi dzielnicami śródmieścia, które w kilku poprzednich rewolucjach dzięki swej ścisłej i zawiłej zabudowie były siedzibą zbrojnego oporu ludu. A wiec możność ostrzeliwania artylerią długich, prostolinijnych odcinków dostatecznie szerokich arterii stanowi jedną z wytycznych kompozycji tego planu. Niedawne doświadczenie bojów ulicznych i ciężkich walk na barykadach w ciasnych i powikłanych uliczkach Śródmieścia stają się jedną ze wskazówek w realizacji nowego planu. Oczywiście zadanie to bynajmniej nie przyczynia się do podniesienia poziomu urbanistycznego całości projektu, a zacieśnia i tak już niezbyt szeroko ujęty program przebudowy miasta. Ogólny schemat opiera się na podstawie głównego krzyża dwóch arterii («la grande croisce») oraz na trzech kolejnych liniach obwarowań: bulwary wewnętrzne (tzw. wielkie bulwary), bulwary zewnętrzne oraz aktualna linia obronna, tj. pas fortyfikacyj z r. 1841. Bulwar Haussmanna i bulwar Voltaire’a tworzą odciążenie wschodnio-zachodniej linii z cła grande croisce», zakreślając jak gdyby pół elipsy. Jej mniejszy promień równa się promieniowi «wielkich bulwarów», a większy — promieniowi koła bulwarów zewnętrznych. W ten sposób sieć arterii, związana w licznych punktach skrzyżowań placami gwiaździstymi, tworzy doskonały w rysunku system, uderzający swą jasnością i przejrzystością układu geometrycznego, Tworzy ona jednocześnie tło dla szeregu grup gmachów o charakterze reprezentacyjnym oraz placów, wzorowanych na dziełach wieku XVIII. Tego rodzaju fragmenty nie wszędzie jednak dały dobre wyniki pod względem estetycznym. Epoka Haussmann a nie posiadała już tego wysokiego poziomu kompozycji architektonicznej, jaki cechował dawną urbanistykę francuską. Jednym z założeń najbardziej udatnych pod względem formy jest nowo przebita w gęsto zabudowanym śródmieściu arteria Avenue de L’opera, ukoronowana potężnym w skali gmachem Opery. [patrz też: blaty granitowe, baterie umywalkowe, zbiorniki przeciwpożarowe ]