Posts Tagged ‘most calle’

Most Calle Gallina

6 października 2016

Na wprost głównego portalu kościoła biegnie poprzez most Calle Gallina uliczka ku zachodowi, będąca w tym kierunku jedną z ważniejszych arterii komunikacyjnych. Równolegle do i kościół św. Jana i Pawła. frontu kościoła przepływa kanał. Z lewej strony kościoła wznosi się fasada szkoły Św Marka, ze strony południowej, od kanału, równolegle do nawy kościoła biegnie długi szereg kamieniczek, poprzerywany kilkoma wąskimi ulicami. Prowadzą one w kierunku południowym i południowo-zachodnim do głównej dzielnicy miasta, do placu św. Marka, Tak wiec miedzy frontem kościoła a kanałem i wzdłuż południowego boku kościoła i wspomnianymi kamieniczkami tworzy się przestrzeń wolna, szerokości około trzydziestu metrów. Ustawienie pomnika na tym typowo gotyckim tle zmienia jego charakter całkowicie i z wolnej przestrzeni, przed fasadą główną świątyni, tworzy plac o bardzo wyraźnym układzie. Panują w nim trzy kierunki komunikacji, prowadzące wszystkie do głównego portalu: pierwszy — od zachodu przez Calle Gallina, drugi — od południa przez Calle Verocchio, i trzeci — skośny  od przystani na kanale również do portalu. Dwa pierwsze są przeznaczone dla pieszych rzesz wiernych, zbierających sie przed wejściem do kościoła lub gawędzących i powoli rozchodzących sie po nabożeństwie. Sposób zabrukowania, świadczący o subtelnym ujęciu kompozycyjnym całości, podkreśla te kierunku tworząc chodniki z białych płyt od mostu i od przystani do portalu kościoła, Trzeci kierunek ku Calle Verocchio, zaakcentowany, ale i przerwany jednocześnie bryłą pomnika nie znajduje oczywiście odpowiednika w deseniu zabrukowania. Tak wiec analizując układ komunikacyjny placu spostrzegamy dobrze przemyślane i dogodnie zbiegające się linie ruchu pieszego. Jakąż rolę odgrywa bryła pomnika? Stojąc na granicy dwóch wolnych przestrzeni, oddziela je wyraźnie i podnosi do wartości placu przestrzeń  wolną przed frontem kościoła. Plac ten otrzymuje przez nią zdecydowane zamknięcie i zakończenie kompozycyjne. Dominuje w nim olbrzymie] wysokości ceglana ściana Świątyni z ciemną plamą portalu pośrodku. Widoczna z dala przez Calle Gallina, objęta wzrokiem w całej okazałości z mostu, wznoszącego sie o dwa i pól metra ponad poziom placu, jest ona osia kompozycji. Z lewej jej strony, o polowe od niej niższa, wznosi sie fasada Szkoły św. Marka — doskonałe renesansowe dzieło Lombarda — i zamyka plac ze strony północnej. Stronę zachodnią tworzy kanał z szeregiem dornów po jego przeciwległej stronie. Wznoszący się ku górze most na wprost portalu kościoła i omówiona wyżej przystań, zbiegająca kilkoma stopniami do zwierciadła wody, tworzą otwarte dla ruchu punkty wejścia na plac. W stronie południowej widzimy szereg jedno i dwupiętrowych kamieniczek mieszczańskich. I tu wyrasta na pierwszym planie Śmiało wyniesiony ku górze, potężny posąg konny dłuta mistrza florenckiego Andrea del Verrocchio. Zakreśla on mocno kształt placu przed kościołem i zamyka pozostałości dawnego cmentarza kościelnego na południe od nawy położonego, a dawniej zabudowanego kilkoma kaplicami. Wybór sytuacji pomnika stoi tu w najściślejszym związku z kompozycją rzeźbiarską.