Posts Tagged ‘transport betonu’

Zagadnienia komunikacyjne

12 listopada 2016

Dość jednostronne ujęcie zagadnień komunikacyjnych wyłącznie na terenach miejskich, zamkniętych nowym pasem fortyfikacyj z r. 1841, oraz dawniej już projektowane i częściowo urzeczywistnione przebicia arteryj, stały się podstawą wielkiego projektu Haussmannowskiego. Współdziała tu również czynnik militarny w dość swoistym ujęciu. Inicjatorom i twórcom projektu chodzi mianowicie o możność militarnego panowania nad miastem, a w szczególności nad gęsto zaludnionymi dzielnicami śródmieścia, które w kilku poprzednich rewolucjach dzięki swej ścisłej i zawiłej zabudowie były siedzibą zbrojnego oporu ludu. A wiec możność ostrzeliwania artylerią długich, prostolinijnych odcinków dostatecznie szerokich arterii stanowi jedną z wytycznych kompozycji tego planu. Niedawne doświadczenie bojów ulicznych i ciężkich walk na barykadach w ciasnych i powikłanych uliczkach Śródmieścia stają się jedną ze wskazówek w realizacji nowego planu. Oczywiście zadanie to bynajmniej nie przyczynia się do podniesienia poziomu urbanistycznego całości projektu, a zacieśnia i tak już niezbyt szeroko ujęty program przebudowy miasta. Ogólny schemat opiera się na podstawie głównego krzyża dwóch arterii («la grande croisce») oraz na trzech kolejnych liniach obwarowań: bulwary wewnętrzne (tzw. wielkie bulwary), bulwary zewnętrzne oraz aktualna linia obronna, tj. pas fortyfikacyj z r. 1841. Bulwar Haussmanna i bulwar Voltaire’a tworzą odciążenie wschodnio-zachodniej linii z cła grande croisce», zakreślając jak gdyby pół elipsy. Jej mniejszy promień równa się promieniowi «wielkich bulwarów», a większy — promieniowi koła bulwarów zewnętrznych. W ten sposób sieć arterii, związana w licznych punktach skrzyżowań placami gwiaździstymi, tworzy doskonały w rysunku system, uderzający swą jasnością i przejrzystością układu geometrycznego, Tworzy ona jednocześnie tło dla szeregu grup gmachów o charakterze reprezentacyjnym oraz placów, wzorowanych na dziełach wieku XVIII. Tego rodzaju fragmenty nie wszędzie jednak dały dobre wyniki pod względem estetycznym. Epoka Haussmann a nie posiadała już tego wysokiego poziomu kompozycji architektonicznej, jaki cechował dawną urbanistykę francuską. Jednym z założeń najbardziej udatnych pod względem formy jest nowo przebita w gęsto zabudowanym śródmieściu arteria Avenue de L’opera, ukoronowana potężnym w skali gmachem Opery. [patrz też: blaty granitowe, baterie umywalkowe, zbiorniki przeciwpożarowe ]