Posts Tagged ‘wenecja szpiega’

Padwa

6 października 2016

Plac boczny wiąże się z miastem przez Via Sanť Antonio. W dawnym okresie rozwoju miasta całość bazyliki i otaczającego ją placu leżała przy linii murów. Ulica Via Sanť Antonio, a w większym jeszcze stopniu Via Capelli, były arteriami komunikacyjnymi, prowadzącymi od średniowiecznego śródmieścia do bazyliki. Na dawnych placach gotyckich widzieliśmy zdroje i studnie dla użyteczności publicznej umieszczone na placach śródmiejskich i rynkach. Nieraz bardzo okazałe i bogate wyrastają one skromnie z murów ratusza lub innej większej bryły architektonicznej. Ukazują się na tle murów i rzadko kiedy ich sylwety, z wyjątkowych tylko punktów widziane, wyrosną ponad dachy otaczających je kamienic. Sytuowanie studni lub świętej figury nie na środku placu nie jest wynikiem technicznych poglądów budowniczych gotyckich. Orientowali się oni co prawda doskonale w potrzebach komunikacji swego miasta; czynili to ze znacznie większą rozwagą i zrozumieniem sprawy, niż to się nieraz dzieje w dobie obecnej. Nic nie stało na przeszkodzie, aby zdobiącą plac bryłę plastyczną ustawić na jego Środku, na jakiejś osi ratusza, czy sukiennic, czy innego wybitniejszego gmachu. Punktami wyjścia i wejścia na plac były prawie wyłącznie narożniki, w przeciwieństwie do placu barokowego i naśladowanego po nim geometrycznego placu współczesnego. A wiec nie w warunkach technicznych należy szukać wyjaśnienia kompozycji placu gotyckiego. Przeciwnie, było to zagadnienie natury czysto artystycznej; rzeźbiarz gotycki nie ośmielał się i nie chciał oddzielić swego dzieła od wielkiej, macierzystej bryły architektonicznej. Setki figur świetnie komponowanych i rzeźbionych ozdobi u schyłku Gotyku fasady świątyń. Wenecja pomnik Colleoniego. Kościół Św.św. Jana i Pawła, wielka dominikańska, gotycka bazylika jest obok katedry św. Marka, najdostojniejszą świątynia Wenecji. Podobnie jak nasze kościoły gotyckie w miastach wznoszone, otoczona niewielkim cmentarzem kościelnym, dokoła którego coraz ściślej wyrastają domy mieszczańskie, Zbudowany w połowie w. XIV, kościół ten, będący miejscem wiecznego spoczynku Dożów, przyciąga kil sobie w następnym stuleciu coraz bardziej uwagę najlepszych mistrzów architektury i rzeźby. Sciany jego wypełniają się wewnątrz wybitnymi pomnikami, a w r. 1497 równie i na zewnatrz kościoła powstanie jedna z najdoskonalszych rzeźb sztuki renesansowej. Znakomity i zasłużony dla Republiki kondotier, Colleoni, zapisuje znaczny swój majątek rodzinnemu miastu stawiając za warunek wzniesienie okazalego pomnika. Fakt ten na pozór mało wiążący sie z zagadnieniami budowy miasta, prowadzi, podobnie jak i w Padwie, -do znacznej ewolucji w pojęciu placu i pomnika.